19-01-04

Jippieeeee skeeleren

Ik begin er weer zin in te krijgen ... in het skeeleren zelf dan. 'k Moet toegeven dat ik de laatste maanden nog steeds met een angstgevoel op m'n wieltjes stond maar vandaag staat het vast ... dat gevoel is zeker bijna volledig als het al niet volledig is weggeëbt.

Een prachtig weertje om buiten te trainen ... fijn nog eens een duurtraining in groep en vandaag voel ik me één met m'n wieltjes ... 't was blijkbaar echt nodig dat ik m'n frame weer op z'n oude vertrouwde plaats vastgeschroefd heb ... dat een paar millimeters zoveel verschil kunnen uitmaken voor het evenwichtsgevoel.

Na een kwartiertje rustig opwarmen wordt het tempo wat verhoogd ... ik probeer ze wel te volgen maar al gauw blijkt het te hoog gegrepen te zijn op dit moment. Erg teleurgesteld maar ook begrijpelijk daar ik dit tempo niet meer gewoon ben en misschien zit ook de cyclingles nog wel in m'n benen.

Verder heb ik vandaag ook nog veeeel chance gehad dat ik Philippe heb kunnen vastgrabbelen want anders had ik er vast gelegen. Dat komt ervan als je al een paar ronden merkt dat je veters te los zitten maar er van overtuigd bent dat je zo wel verder kan rijden. Maar enigszins ben ik best tevreden dat ik geen visioenen meer heb en me desondanks alles toch veilig voel op m'n wieltjes.

00:24 Gepost door Lieve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.