24-02-04

Een absoluut dieptepunt

Toemme vanmorgen als ik op m'n post arriveer besef ik dat ik m'n hartslagmeter thuis vergeten ben. Als 't vanavond regent kan ik snel hem nog even gaan oppikken vooraleer ik naar de fitness ga, maar als 't niet regent zal het zonder moeten gebeuren.

Dat is de hamvraag ... gaat het nu regenen of niet ??? Kleine ... tja hoe kan je dat omschrijven ... druppeltjes ... iets van niets ... op m'n vooruit van m'n tuutje. Toch het risico genomen en naar de piste gereden. Brrr ... kou ... wind ... meer gedruppel ... opnieuw pijn aan m'n enkel ... de opwarming die me te snel gaat ... 't gaat me niks af ... 'k had evengoed thuisgebleven.

We beginnen aan een omgekeerde pyramide ... startend met 5 minuten ... mijn snelheid is ver te zoeken ... gelukkig kan ik geen rondetijden registreren ... 'k wil ze zelfs niet eens weten. Na een korte rustpauze nog eens 3 minuten ... gevolgd door één minuut ... nog even een paar rondjes uitrijden vooraleer de piste nu toch wel te nat geworden is om onze oefeningen af te werken.

Acht uur ... nog tijd om langs de fitness te passeren ... snel nog een half uurtje fietsen ... dezelfde oefening trachten te doen op de fiets maar stand 6 leek vandaag zelfs te zwaar ... 't heeft geen zin ... verder rustig aan lage weerstand. Buikspieroefeningen ... zelfs die gaan niet naar wens ... stretching da's 't enige wat er nog op zit en dan naar huis.

23:42 Gepost door Lieve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.